Wytwórnia płytowa z Weimar’u, która znana była ze swojego „elektronicznego” charakteru, od pewnego czasu koncentruje się również na wydawaniu płyt osobistości znanych ze swoich turntablistycznych działań. To właśnie nakładem Tokyo Dawn Records wyszedł drugi album Boris’a Mezga. Ten niemiecki producent, który płynnie przemieszcza się pomiędzy czarodziejsko abstrakcyjną hip hop’ową stylistyką , a nu jazz’em i downtempo, oddał swój kolejny longplay do publicznego użytku po czterech latach nieobecności. Choć w międzyczasie tworzył on mnóstwo przeróbek dla wielu wytwórni (m.in. Uniwersal Jazz) oraz podkłady do telewizyjnych reklam dla największych niemieckich korporacji. Niestety nie miałem możliwości przesłuchania „Museum”, więc potraktuje „Forget And Remember”, jak tabula rasa. Rzeźki powiew przynosi na samym początku hip hop’owy „Can I Help U?” z tupiącym basem oraz rollująco- chillowym rytmem. Ogólnie więc owy longplay to albo elegancko zapragromowany popisowy bounce’ujący abstract hip hop („Freeze The Cut”, „True Form”, „ As Pure As Possible”, „ She Knows Me Now”, „Kurz Vor Danach Ganz '05”, „The Nuts”, „ Something To Do”, „ Go On, Take It Further”), albo też magiczne intergalaktyczne groove downtempo („Planetary Picknick”, „Take A Look”, Emotional Draft”, „Hairy Crushed Nuts”), albo też jazzyjący trip hop („Sorry”, „Remember Something I Forgot”, „Don't Show This Message Again”, „Miles Of Smiles”). Z nagrania na nagranie jest więc coraz ciekawiej. Nie jest więc wskazane przeskakiwanie z utworu na utwór. Na „Forget And Remember” znajdują się również owoce współpracy Comfort Fit z kilkoma osobami ze sceny amerykańskiej (Blaktroniks: „Freeze The Cut” i „Something To Do”; Mercury Waters: „She Know Me Now”), jak i niemieckiej (Prymer: „Whenever You Wanna Call Me” i „She Know Me Now”). Paczka wykwintnych instrumentalnych hip hop’owych delicji. Teraz pozostało mi tylko czekać na start jego jego autoskiego programu muzycznego „Taste Test”, który ma się pojawił niebawem w MTV.



Comfort Fit - Forget And Remember