| Z pewnością wszyscy nasi rodzimi deskorolkowcy doskonale znają firmę „R” , ale nie wszyscy mogą wiedzieć, że „R” była pierwszą prawdziwą polską firmą ubraniowo-deskorolkową. To prawda, „R” w tej chwili ma już za sobą równe 12 lat istnienia i fajnie, że jako pierwsza firma nadal istnieje. „R” przechodziła rózne etapy, można by na ten temat pisać wiele, ostatnio nawet zmieniła właściciela, my jednak skupimy się na jej początkach i założycielach, czyli na roku 1994. Założycielami „R” byli, nie kto inny jak Rafał Wielgus i Michał „Kruger” Rejent. „R” jak rafał i „R” jak Rejent. Nazwa krótka, ale znacząca. Jak wiecie z naszych poprzednich artykułów, byli oni osobami, które mocno działały w tamtym okresie: pierwszy polski film „Paranoja”, program TV „Sami o Sobie”, gazetka „Juppi”, pierwszy wyjazd do Munster... O tym wszystkim pisaliśmy, a Kruger i Wieldzi mieli w tym swój spory wkład. Jako kolesie znający się na rzeczy, myślę, że byli odpowiednimi osobami na odpowiednim miejscu. „R” nie powstało tylko i wyłącznie dla zysku ani z powodów jakichś analiz marketingowych, to była pasja, która naturalnie przerodziła się w działanie. Taka firma była polskim skejcikom bardzo potrzebna. W tamtych czasach sprzętu nie brakowało, niestety ubrań było niewiele, te nieliczne, amerykańskie, były bardzo drogie. Pomysł na stworzenie firmy odzieżowej tkwił w Rafała i Michała głowach od dłuższego czasu. W sumie nie ma co się dziwić, chyba również większość z nas, osób jeżdżących na deskach, taka idea przeszła przez myśl. Różnica w tym, że wtedy nie było nikogo, kto by się tego podjął, nie było nikogo kogo można by się poradzić, wypytać, a nawet chociażby podejrzeć jak funkcjonuje inna taka działalność. | Rafał z Michałem byli po prostu tymi, którzy przecierali szlaki. Warto było. Jak już teraz wiemy „R” odniosło niewątpliwy „sukces”. Złożyło się na to wiele czynników. Od samego początku, od pierwszego produktu, mimo niewielkiego nakładu i żadnej pewności w powodzenie, „R” sponsorowało już 2 warszawskich riderów: Gacka i Andrzeja Gębackiego. Dodatkowo, jak wspomniałem, Rafał z Michałem nie byli jakimiś tam typami, którzy po prostu uszyli szerokie spodnie i nic nowego nie wnieśli do w polski skateboarding., lecz byli tymi, którzy stanowią i tworzsą kulturę. Ludzie byli zainteresowani tematem., nie tak jak w przypadku odwrotnej sytuacji, obojętni na losy takiej firmy. Chłopaki również przyłożyli się do wszystkiego i swój produkt robili dotąd aż sami byli z niego zadowoleni. Jak większość nowych firm teraz, tak i wtedy „R” zaczęło produkcję od spodni. Było ich tylko 20 sztuk i od razu powędrowały do skateshopu na Rakowiecką. Krój był prosty. Ubrania w tamtych czasach nie miały zbyt wiele bajerów, odznaczały się jedynie, oczywiście szerokością. Bluzy i T-shirty tylko z sitem i haftem, liczyło się logo, grafika, krój i materiał. Jednak mimo tych udogodnień, pierwszy produkt, jak wspomina Kruger, zrobić nie było łatwo. W szwalniach dziwiono się opuszczonemu krokowi i szerokim nogawkom. Niektórzy nawet stwierdzili, że nie podejmą się uszycia takich spodni, ponieważ jest to wbrew sztuce krojniczej. W końcu oczywiście udało się. Spodnie sprzedawały się dobrze, jednak trzeba pamiętać, że w tamtych czasach nie było dużej możliwości reklamowania się. Nie było internetu, gazet, filmów. Wieść o nowej firmie rozchodziła się powoli. Z czasem kiedy wszyscy znajomi Rafała i Michała zaczęli śmigać w produktach „R”, a wieść się rozeszła, wszystko ruszyło na dobre. Reszta to już historia. Chłopaki byli bardzo zaskoczeni i oczywiście bardzo szczęśliw, mogli robić to co lubią i zarabiać na tym. Zrobili wiele dobrego, czego chcieć więcej... - Kuba P.
Artykuł pochodzi z INFOmagazine #16
Strona INFOmagazine |
